wizytowka

Gazetka dla Rodziców nr 55

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr  55  listopad 2017

Co możesz zrobić Rodzicu, aby Twoje dziecko chętnie czytało książki?

  1. Pozytywne nastawienie.

Jeśli mama lub tata o książkach wypowiadają się pogardliwie i mówią, że lepszy jest film, a dziecko nie widzi rodzica  z książką w ręku, to nie pokocha czytania. Musi wiedzieć, że książki to jest to! Opowiedz o książce, którą właśnie czytasz, mów dziecku, co jest w niej ciekawego, pokaż okładkę.

  1. Czas czytania.

Jeśli rodzicom ciężko wykroić w ciągu dnia chwilę na spokojną lekturę, można wprowadzić „czas na książkę”. Niechby to było i 10 minut dziennie, ale spędzone na wspólnym czytaniu. Oczywiście, gdy dziecko jest młodsze, czytać muszą mu rodzice. Jeśli wprowadzicie zwyczaj głośnego czytania, to nawet starsze dziecko z chęcią posłucha, niech to będzie taka mała rodzinna tradycja.

  1. Wybierz odpowiednią książkę.

Książka musi być dostosowana do wieku dziecka. Dla najmłodszych z dużymi literami oraz z kolorowymi ilustracjami. Najbardziej opornego przedszkolaka zaciekawi książka z „okienkami” pod którymi coś się kryje. Dobór książki powinien uwzględniać też zainteresowania dziecka. Niech książka pojawia się także wtedy, gdy szukacie odpowiedzi na jakieś pytanie, np. „kiedy żyły  dinozaury?”

  1. Nie tylko książki.

 Czytać można też czasopisma, które warto zaprenumerować. Wprawdzie dla najmłodszych oferta jest dość uboga, ale można znaleźć coś, co zainteresuje każdego. Pozwól aby dziecko samo obejrzało otrzymane pismo, potem siądź i czytaj razem                z nim. Rozmawiaj o tym, co było dla niego zajmujące, bo lektura jest wtedy ciekawsza, gdy można się dzielić przemyśleniami.

  1. Czytaj głośno i rób to z radością!

Wcielaj się w bohaterów, czytaj piskliwie, grubo, szeptem i głośno. Wciągnij swoje dziecko w świat czytanej książki. Nie wstydź się czytania na głos, dziecko wcale nie ocenia, za to ceni wysiłek i zainteresowanie rodzica.

  1. Daj dziecku wybór.

Niech w domu będą książki o różnej tematyce, niezależne od płci dziecka. Pomóż dziecku poszukać czegoś interesującego dla niego. Jeśli lubi określony rodzaj książek – dostarczaj je, z czasem możesz podsuwać też coś innego.

  1. Odwiedźcie bibliotekę.

Wybierzcie się razem do biblioteki. Niech książkę pomoże wybrać bibliotekarz, taka książka będzie na pewno bardziej interesująca.

  1. Idźcie na zakupy.

Odwiedźcie dużą księgarnię z założeniem: każdy kupuje jakąś książkę dla siebie. Podyskutuj z dzieckiem o tym, co chce wybrać i dlaczego. Opowiedz o swoim wyborze.

  1. Nigdy nie okazuj zniecierpliwienia.

Jeśli dziecko zaczyna czytać, pozwól, żeby czytało Tobie. Nie poprawiaj, nie koryguj, nie oceniaj. Bądź cierpliwym słuchaczem – przyniesie to znacznie lepsze efekty niż bycie „nauczycielem”.

  1. Wykorzystaj  gry dydaktyczne.

 Gry usprawniają technikę czytanie, np. „Sylaby”, „Słówka”, „Scrabble”, ,,Alfabet’’ itp. Dzięki zabawie literami dziecko zacznie lepiej czytać, a czynność, którą wykonuje się z łatwością, daje więcej radości.

  1. Zróbcie własną książkę.

Weź rodzinne fotografie i każdą z nich podpisz jednym lub kilkoma zdaniami. Taka książka zachęci znacznie bardziej do czytania. Zepnij lub zbinduj tak powstałą książkę. Osoby lubiące scrapebooking mogą tworzyć całe albumy z rodzinnymi (lub innymi) opowiastkami.

Można też stworzyć lapbooka czyli ,,książkę na kolanka’’, w której zbierzecie informacje na jeden określony temat, np. Symbole narodowe’’, ,,Świąteczne zwyczaje itp.

  1. Nic na siłę.

Jeśli dziecko nie jest zainteresowane daną książką, odłóż ją. Pozwól odstawić nieskończoną na półkę. Nie zmuszaj do czytania, zachęcaj, proponuj i licz się z tym, że dziecko może odrzucić to, co wybierze rodzic.

  1. Zróbcie coś na podstawie przeczytanej książki.

Przygotujcie teatrzyk lub umówcie się, że cały dzień będziecie bohaterami wybranej historii. Zróbcie krzyżówkę, rebus, labirynt. Zaprojektujcie grę, która będzie się rozgrywać w świecie wybranej opowieści. Narysujcie ilustrację, ułóżcie dalszy ciąg.

  1. Motywuj do samodzielnego czytania.

Przygotuj karteczki z „zadaniami”. Jeśli dziecko ją przeczyta i zadanie wykona, będzie na niego czekała niespodzianka.

Takich rad można napisać pewnie jeszcze wiele, ale pamiętajmy, że każde dziecko jest inne. To, co jednego zachęci, innego może zniechęcić. Ale warto próbować i poprzez rozmowę              i obserwację, znaleźć sposób, który będzie dopasowany do naszego dziecka.

Opracowała  Jolanta Roszak

Redakcja Gazetki dla Rodziców: Aleksandra Głąb, Barbara Augustynowicz

Gazetka dla Rodziców nr 54

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr  54 październik 2017

20 sposobów na to, jak zapytać dziecko „Jak było w szkole” bez użycia słów „Jak było w szkole”

„Jak było w szkole?”- to w roku szkolnym najczęściej zadawane przez rodziców pytanie. Odpowiedź jest zawsze jedna: „Dobrze”. To nie mówi nic, a przecież chcemy wiedzieć dużo więcej!

Oto lista atrakcyjniejszych pytań o szkołę, na które odpowiedź nie będzie już taka oczywista. Może nie są doskonałe, ale oto kilka nawet jednozdaniowych wypowiedzi, które często prowadzą do ciekawych rozmów i zabawnych odpowiedzi. Dzięki nim można poznać też spostrzeżenia dziecka, jego myśli i uczucia na temat szkoły.

20 pytań o to, jak minął dzień w szkole

Zródło: simplesimonandco.com Karolina Ślusarczyk

  1. Co było najlepszą rzeczą, która zdarzyła się dzisiaj w szkole? (Co było najgorszą rzeczą, która stała się dzisiaj w szkole?)
  2. Powiedz mi, z czego się dziś śmiałeś/-aś?
  3. Gdzie jest najfajniejsze miejsce w szkole?
  4. Powiedz mi, jakie dziwne słowo dziś usłyszałeś/-aś?
  5. Obok kogo siedziałeś/-aś podczas obiadu?
  6. W jaki sposób pomogłeś/-aś dzisiaj komuś?
  7. Wymień jedną rzecz, jakiej nauczyłeś/-aś się dzisiaj, a jakiej nie znałeś wczoraj?
  8. W którym momencie w szkole byłeś/-aś dziś najszczęśliwszy/-a?
  9. W którym momencie w szkole dzisiaj się nudziłeś/-aś?
  10. Z kim chciałeś/-aś się dzisiaj bawić na przerwie, a nie miałeś/-aś okazji?
  11. Opowiedz mi o czymś dobrym, co się dziś wydarzyło.
  12. Co możesz zrobić, by dowiedzieć się jak najwięcej podczas lekcji?
  13. Jakie jest najlepsze miejsce na zabawę podczas przerwy?
  14. Kto jest najzabawniejszą osobą w twojej klasie? Dlaczego jest taki/-a zabawny/-a?
  15. Jaki element obiadu smakował ci najbardziej?
  16. Jakbyś jutro mógł na jeden dzień stać się nauczycielem, co byś zrobił/-a?
  17. Jeśli mógłbyś zamienić się miejscami z kimś w klasie, to z kim? Dlaczego?
  18. Powiedz mi o trzech różnych sytuacjach, w których użyłeś/-aś dzisiaj w szkole ołówka.
  19. Jeśli do klasy przyleciałby statek kosmiczny, kogo chciałbyś/-abyś, aby zabrał? Dlaczego?
  20. Jeśli grałaby w szkole muzyka, jaką piosenkę byś wybrał/-a?

Jesienne drugie śniadanie dla dziecka– co dobrego spakować do plecaka?

Jesienią potrzeby organizmu zmieniają się. Coraz niższe temperatury, nasilające się infekcje i zdecydowanie krótsze dni sprawiają, że podświadomie poszukujemy zwiększonej dawki energii i ciepła w pożywieniu. Nasze dzieci również potrzebują modyfikacji w menu! Oto kilka pomysłów na zdrowe jesienne przekąski – doskonałe do przedszkola, szkoły i na spacer!

Dzieci potrzebują solidnej dawki energii w ciągu dnia

Bez tego nie będą w stanie się skoncentrować. Pożywne śniadanie przed wyjściem z domu i zdrowa, odpowiednio zbilansowana przekąska będą w stanie zaspokoić głód, dostarczyć organizmowi składników odżywczych i utrzymać dziecko w dobrej formie. O ile przedszkolaki przeważnie mają zapewnione posiłki, o tyle w przypadku uczniów sprawa się komplikuje. Tymczasem nasze dzieci spędzają w szkole minimum 5 godzin dziennie, do tego dochodzą dojazdy, nierzadko także dodatkowe zajęcia. Co spakować im do plecaka, by było zdrowo, smacznie i pożywnie?

Śniadanie to podstawa

Bez względu na to, jaki chaos panuje rano, śniadanie przed wyjściem z domu powinno być obowiązkowe. W sezonie jesiennym doskonale, jeśli jest na ciepło. Rozgrzewająca owsianka lub jaglanka z miodem, cynamonem i ulubionymi dodatkami (świeżymi lub suszonymi owocami, orzechami) doda dziecku energii i ze względu na bogactwo błonnika wypełni żołądek na długi czas. Ponadto owsianka jest termicznie ciepła, dlatego jest idealnym śniadaniem na tę porę roku. Dobrym pomysłem jest też jajecznica, omlet lub jajko na miękko – jaja są bogatym źródłem m.in. witaminy D, tak potrzebnej w okresie jesienno-zimowym – i pełnoziarniste pieczywo.

Idealne drugie śniadanie powinno składać się z trzech elementów:

  • kanapek/placuszków/naleśników (produktów zbożowych, które dostarczą węglowodanów złożonych),
  • warzyw lub owoców,
  • napoju – najlepiej wody niegazowanej, choć w okresie jesienno-zimowym doskonale sprawdzi się także herbatka owocowa lub ziołowa.

Drugie śniadanie nie musi być pracochłonne i trudne do zabrania do szkoły. Dzień wcześniej, wieczorem, można przygotować potrzebne składniki. Do zapakowania drugiego śniadania idealnie sprawdzą się śniadaniówki i plastikowe pojemniczki.    Przygotowując przekąski do szkoły, warto mieć na względzie upodobania kulinarne dziecka – by mieć pewność, że posiłek zostanie zjedzony. Dzieci jedzą też “oczami”, dlatego warto zadbać o to, by drugie śniadanie było nie tylko pożywne, ale także przygotowane w ciekawej formie i łatwe do zjedzenia. Oto kilka propozycji, które na pewno przypadną do gustu nawet najbardziej wybrednym niejadkom!

Redakcja Gazetki dla Rodziców: Aleksandra Głąb, Barbara Augustynowicz

Gazetka dla rodziców nr 51

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 51 marzec 2017

„Kształtowanie poczucia własnej wartości u dzieci”

         Osoba która posiada poczucie własnej wartości jest pewna, że będzie w stanie pokonać każde przeszkody jakie stawia przed nią życie. Jest ciekawa świata, otwarta na nowe wyzwania i nowych ludzi. Zna swoje mocne strony ale również zdaje sobie sprawę ze swoich słabości. Osiąga sukcesy zarówno w życiu zawodowym jak
i prywatnym. Z porażek umie wyciągać uczące wnioski na przyszłość. Człowiek z wysokim poczuciem własnej wartości wie, że jest osobą wartościową która zasługuje na szacunek innych.

Z pewnością każdy rodzic chciałby, aby jego dziecko wiodło życie dające mu satysfakcję i zadowolenie. Na kształtowanie poczucia własnej wartości u dzieci niezwykle istotny wpływ ma środowisko w którym dorasta. Rodzice jako najbliższe osoby dziecka, mogą odpowiednio kierować rozwojem swojej pociechy, aby sprzyjało ono wzmacnianiu jego poczuciu własnej wartości. Dlatego tak ważne jest aby pamiętać o okazywaniu dziecku miłości. Kochać dziecko za to że jest, a nie za to jakie jest.
Być kompanem dla swojego dziecka w każdej chwili, dzielić radości w sukcesach oraz wspierać w niepowodzeniach. Chwalić nie tylko za rezultat ale również za wysiłek włożony w daną czynność. Młody człowiek powinien mieć okazję do przeżywania szerokiego wachlarza uczuć, od tych najbardziej przyjemnych do tych przykrych. Na podnoszenie poczucia własnej wartości u dziecka pozytywnie wpływa również stawianie rozsądnych granic, które równocześnie dają poczucie bezpieczeństwa. Granice te powinny być odpowiednie do wieku i możliwości dziecka. Kiedy zostaną one odpowiednio wyznaczone, stają się cennymi drogowskazami. Oczywiście należy liczyć się z tym, że będą one niejednokrotnie poddawane próbie. Słuchaj uważnie! To co dla nas dorosłych wydaje się być błahostką, dla dziecka może być bardzo istotne.
A przecież każdy z nas chce być wysłuchany i traktowany poważnie. Niezwykle ważne jest okazywanie szacunku, cenienie potrzeb
i uczuć. Należy stwarzać dziecku możliwości do samodzielności oraz w miarę możliwości obdarzać go zaufaniem. U dziecka będzie kształtowało się poczucie własnej wartości przede wszystkim wtedy, kiedy jego rodzice będą odpowiednim przykładem – sami będą posiadali pozytywny stosunek do samych siebie.

Przykład zabawy budującej poczucie własnej wartości

Rodzice wraz z dzieckiem obrysowują swoje dłonie na kartce papieru i wycinają je. Na każdym palcu jednej dłoni każdy ma za zadanie napisać (mniejsze dziecko może narysować) swoje zalety, mocne strony. Następnie następuje wymiana papierowych dłoni.
Na odwrocie rodzice zapisują na palcach mocne strony swojej pociechy, a dziecko za co lubi swoją mamę i tatę.

               Zabawa pozwala uświadomić dziecku jego mocne strony oraz to, w jak pozytywny sposób postrzegają go inni. Niech łapki będą powieszone w widocznym miejscu, aby zawsze przypominały
o pozytywnych cechach każdego z członków rodziny. Im więcej osób tym większa frajda. Udanej zabawy!

 

Lewandowska-Kidoń T., Wosik-Kowalska D. (2015). Rozwijanie poczucia własnej wartości u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Kraków: Impuls

                                                           Milena Lewandowska-Florczyk

                                                                           Psycholog

 

 

 

Prośba Twojego Dziecka (myśli Korczaka)

*      Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się     domagam. To tylko próba sił z mojej strony.

*      Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję – poczucia bezpieczeństwa.

*       Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko ty możesz pomóc mi zwalczyć zło, póki jest to jeszcze w ogóle możliwe.

*      Nie rób ze mnie większego dziecka, niż jestem. To sprawia, że przyjmuje postawę głupio dorosłą.

*       Nie zwracaj mi uwagi przy innych ludziach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. O wiele bardziej przejmuję się tym, co mówisz, jeśli rozmawiamy w cztery oczy.

*      Nie chroń mnie przed konsekwencjami. Czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.

*      Nie wmawiaj mi, że błędy, które popełniam, są grzechem. To zagraża mojemu poczuciu wartości.

*      Nie przejmuj się za bardzo, gdy mówię, że cię nienawidzę. To nie ty jesteś moim wrogiem, lecz twoja miażdżąca przewaga !

*       Nie zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je, by przyciągnąć twoją uwagę.

*      Nie zrzędź. W przeciwnym razie muszę się przed tobą bronić i robię się głuchy.

*       Nie dawaj mi obietnic bez pokrycia. Czuję się przeraźliwie tłamszony, kiedy nic z tego wszystkiego nie wychodzi.

*      Nie zapominaj, że jeszcze trudno mi jest precyzyjnie wyrazić myśli. To dlatego nie zawsze się rozumiemy.

Gazetka dla Rodziców nr 49

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr  49 listopad  2016

Cyfrowi rodzice. Dzieci w sieci. Jak być czujnym, a nie przeczulonym.

Temat oglądania przez dzieci telewizji, korzystania z komputerów, tabletów czy telefonów oraz nieograniczony dostęp do internetu to tematy, które poruszane były nie raz we wszelkich mediach, poradnikach czy publikacjach naukowych. Jedni uważają, że to ogromne zło i dziecku należy całkowicie odciąć możliwość dostępu do tych „dzieł szatana” inni nie widzą w tym nic złego i pozwalają dziecku korzystać do woli ze współczesnej techniki. Są jednak rozwiązania, ku których zwraca się większość rodziców, czyli wypośrodkowanie tych skrajnie odmiennych postaw. Właśnie złotego środka w wychowaniu dzieci w dobie cyfryzacji poszukuje Yalda T. Uhls i odpowiada na wiele nurtujących nas pytań.

Udowodniono, że nawet jeśli dzieci oglądają nieodpowiednie treści w młodszym wieku, ich wybory co do repertuaru nie mają wpływu na ich zachowanie. Co istotne, pomimo zmian w mediowym krajobrazie zachowania uczniów szkół średnich są bardziej poprawne niż kiedyś.

Istnieje wiele metod i strategii, nie ma jednego „słusznego” wyboru. Obecnie panuje swego rodzaju moda na unikanie dawania rad. Kiedyś wszelkie poradniki podawały nam rodzicom na tacy gotowe rozwiązanie i określone metody wychowawcze. Teraz wszędzie słyszymy: Rób jak uważasz. Każde dziecko jest inne. Obie te postawy to dwie skrajności, które tak naprawdę wprowadzają więcej zamętu niż dobrego. Może za kilka lat ktoś w końcu wpadnie na to, żeby łączyć ze sobą umiejętnie obie te metody, a nie je wykluczać.

Nie czuj się winny, jeśli twoje dziecko poświęca mediom więcej czasu, niż chciałbyś się do tego przyznać (albo jeśli dotyczy to ciebie samego).  Dziecko ogląda tyle tv, korzysta tyle z telefonu lub komputera w jakim stopniu mu pozwolisz. Czuj się winny, jeśli zamiast wyjść na spacer lub pobawić się na podwórku Twoje dziecko gnije przed tv. Czuj się winny rodzicu, że zamiast poświęcić trochę czasu swojemu dziecku, idziesz na łatwiznę.

Warto przeczytać ten poradnik. Jest pełen przykładów, wyników badań i statystyk. Pokazuje kwestie związane w cyfryzacją naszego życia od strony naukowej/teoretycznej. My sami jesteśmy wręcz uzależnieni od telefonów i komputerów. Nasze dzieci nas naśladują, więc nic dziwnego, że je też ciągnie do wszelakich nowinek technicznych. Ważne jest jednak aby nie przesadzić w żadną stronę. Odcięcie dziecka od osiągnięć techniki wykluczy je społecznie i zrobi z niego swego rodzaju odmieńca, podobnie jak pozwalanie na zatracenie się w wirtualnym świecie. Należy kontrolować cyfrowe życie dziecka i jak podpowiada nam Yalda T.Uhls zwracać uwagę, czy nie spada aktywność dziecka w świecie rzeczywistym. Sieć ma być dodatkiem i uzupełnieniem świata rzeczywistego, a nie go zastępować.                               

 Literatura: Yalda T. Uhls „Cyfrowi Rodzice”

Ktoś mądrze powiedział, że "szczęście nie jest celem, tylko sposobem podróżowania". Jak sprawić, by stało się ono udziałem naszych dzieci?

Łatwo powiedzieć - ale jak to zrobić? I czy to w ogóle zależy ode mnie? A jeśli nie, to od kogo? A jak jednak tak, to co mam zrobić?

Na początku jesteśmy my

            W połowie lat dziewięćdziesiątych w księgarniach pojawiła się książka Wojciecha Eichelbergera i Anny Mieszczanek "Jak wychować szczęśliwe dzieci?". Eichelberger mówi, że jeśli chcemy, by nasze dziecko było zadowolone z życia - musimy przede wszystkim zatroszczyć się o siebie. Spełnieni życiowo rodzice, żyjący ze sobą w niezłej komitywie dają dziecku poczucie bezpieczeństwa i oparcie niezbędne do rozwoju. To jeden z podstawowych paradoksów rodzicielstwa - jeśli poświęcając się bez reszty maluchowi zaniedbuje się swój związek, prędzej czy później obraca się to przeciwko dziecku.

Wolno być wolnym

 Jest to warunek niezbędny, ale nie jedyny, by nasze dziecko było szczęśliwsze, czyli bardziej zadowolone z życia, wolne od lęku i pełne energii. Poza gruntem, który stanowią zadowoleni z życia i siebie nawzajem rodzice, pozostaje jeszcze codzienność, która może napawać smutkiem albo optymizmem. Coraz więcej pracujemy, coraz szybciej żyjemy. Mamy coraz mniej czasu na zwykłe bycie ze sobą. Na spacery, na przyglądanie się chmurom albo zabieganej wiewiórce. Na wieczorną rozmowę, niespiesznie opowiedzianą historię z dzieciństwa, oglądanie starych albumów ze zdjęciami, wspominanie dobrych chwil. Stół, lampa, ciepło ojcowskich ramion. To takie drobne okruchy szczęścia, które dziecko zbiera do swojej sakiewki, by potem w trudniejszej chwili móc tam zajrzeć i znaleźć pocieszenie we wspomnieniach. Tak dalece jak to tylko możliwe, spróbuj eliminować pośpiech ze swojego życia. Jeśli przytrafi wam się szczęśliwa chwila musicie mieć czas, by to zauważyć. A będzie ich więcej, jeśli:

- zwolnimy - kiedy coś robimy, skupmy się na tym konkretnym działaniu, nie planujmy czym zajmiemy się za chwilę,

-z najdziemy w ciągu dnia czas na wyciszenie, to może być tylko kwadrans po obiedzie, np. na przeczytanie bajki, przytulenie się, poturlanie po dywanie

- wyłączmy telewizor - oglądanie go potrafi zabrać co tydzień 12-14 godzin.       

  Literatura: Wojciech Eichelberger w rozmowie z Anną Mieszczanek „Jak wychować szczęśliwe dzieci”

Redakcja Gazetki dla Rodziców: Barbara Augustynowicz

Gazetka dla Rodziców nr 48

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

 

Nr  48 kwiecień  2016

„Skuteczne wydawanie poleceń dziecku”

Efektywne wydawanie poleceń jest jedną z najważniejszych kwestii dotyczących wychowania. Z pewnością każdy rodzic spotkał się z sytuacją kiedy prosi swoją pociechę o wykonanie jakiejś czynności
(np. posprzątanie w pokoju), a w odpowiedzi słyszy: „zaraz”. Oczywiście zarówno dziecko jak i osoba dorosła ma prawo do takiej odpowiedzi, ponieważ nie zawsze mamy ochotę w danej chwili wykonać pewną czynność. Natomiast kiedy nasza pociecha notorycznie ignoruje nasze polecenia i zachowanie to jest skutkiem zaniedbywania pewnych obowiązków (np. odrabianie lekcji) – warto zastanowić się nad sposobem wydawania poleceń i w razie potrzeby go skorygować.

  1. Podejdź do dziecka
  2. Zdobądź jego uwagę
  3. Sformułuj jednoznaczne, dwu-, trzywyrazowe polecenie
  4. Poproś dziecko, aby powtórzyło polecenie
  5. Powtórz polecenie raz, a następnie poproś, by dziecko
    je powtórzyło
  6. Dopilnuj, aby polecenie zostało wykonane

 Milena Lewandowska-Florczyk  - psycholog

          Literatura: Kołakowski, A., Pisula, A. (2011). Sposób na trudne dziecko.                Przyjazna terapia behawioralna. Sopot: GWP.

Dziecko w mediach jako konsument

            Dziecko w mediach pełni istotną rolę  jako konsument. Biorąc pod uwagę fakt, że dzieci oglądają telewizję około 3 godz. dziennie można wnioskować, że przy okazji stają się odbiorcami wielu reklam, prezentujących różnorodność artykułów. Reklamodawcy zdając sobie sprawę z tego, że ich odbiorcami będą również dzieci opracowują je w taki sposób, aby były dla nich atrakcyjne i by przyciągnęły ich uwagę. Stąd powstają reklamy pełne ciekawych i barwnych postaci, wykorzystujące rytmiczne piosenki i rymowanki.  Dzieci mimo, że w większości nie posiadają poza małym ,,kieszonkowym’’ własnych środków pieniężnych są bardzo ważną grupa potencjalnych nabywców, którymi stają się w momencie robienia zakupów z rodzicami. To dzieci głównie podpowiadają rodzicom jakie płatki czy jogurt kupić. Reklamy mają wpływ na nawyki żywieniowe dzieci i młodzieży niestety zazwyczaj niewłaściwe. Należy zwrócić również uwagę na produkty zawierające ulubione postaci dzieci na przykład postacie z bajek animowanych[1] M. Marchlik,  Dziecko w świecie reklamy, .,,Wychowanie na co dzień" 2000, nr 4-5, s.


Redakcja Gazetki dla Rodziców: Aleksandra Głąb

Gazetka dla Rodziców nr 47

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 47 luty 2016

                                                         

                                                       

WSPOMAGANIE ROZWOJU MOWY DZIECKA
RADY DLA RODZICÓW

Tak postępujemy


1. Mówimy do dziecka już od pierwszych dni jego życia, dużo i spokojnie. Nie podnosimy głosu zwracając się do niego.
2. Nasze wypowiedzi powinny być poprawne językowo, budujemy krótkie zdania, używamy prostych zwrotów, modulujemy własny głos.
3. Kiedy dziecko wypowie jakieś słowo, zdanie starajmy się rozszerzyć jego wypowiedź, dodając jakieś słowa.
4. Mówmy dziecku co przy nim robimy, co dzieje się wokół niego. Niech mowa towarzyszy spacerom, zakupom, pracom domowym.
5. Mówmy do dziecka zwracając uwagę, aby widziało naszą twarz –będzie miało okazję do obserwacji pracy artykulatorów (warg i języka).
6. Karmienie piersią zapewni dziecku prawidłowy rozwój układu artykulacyjnego.
7. Od najmłodszych lat uczymy dbałości o higienę jamy ustnej. Pamiętajmy, aby dziecko nauczyło się gryźć i żuć.
8. Zwracajmy uwagę, aby dziecko oddychało nosem; w przypadku, gdy dziecko oddycha ustami, prosimy pediatrę o ustalenie przyczyny.
9. Odpowiadamy na pytania dziecka cierpliwie i wyczerpująco.
10. Opowiadamy i czytamy dziecku bajki, wierszyki, wyliczanki. Uczymy krótkich wierszy na pamięć
11. Oglądamy z dzieckiem obrazki; nazywamy przedmioty i opisujemy sytuacje prostymi zdaniami.
12. Śpiewamy z dzieckiem. Jest to ćwiczenie językowe, rytmiczne, a zarazem terapeutyczne.
13. Rysując z dzieckiem, zachęcamy je do wypowiedzi.
14. Wspólnie oglądamy telewizję, wybieramy programy właściwe dla wieku dziecka. Komentujemy wydarzenia pojawiające się na ekranie, rozmawiamy na ich temat.
15. Starajmy się, aby zabawy językowe i dźwiękonaśladowcze znalazły się w repertuarze czynności wykonywane wspólnie z dzieckiem. Wybierajmy do zabawy właściwą porę.
16. Zachęcajmy swoje dziecko do mówienia (nie zmuszamy!); chwalmy je za każdy przejaw aktywności werbalnej; dostrzegajmy każde, nawet najmniejsze osiągnięcie, nagradzając je pochwałą.
17. Dołóżmy wszelkich starań, aby rozmowa z nami była dla dziecka przyjemnością.
18. Jeżeli dziecko osiągnęło już wiek, w którym powinno daną głoskę wymawiać, a nie robi tego, skonsultujmy się z logopedą.
19. Jeżeli dziecko ma nieprawidłową budowę narządów mowy (rozszczep warg, podniebienia, wady zgryzu lub uzębienia), koniecznie zapewnijmy mu opiekę lekarza specjalisty, ponieważ wady te są przyczyną zaburzeń mowy.

Tego nie róbmy


1. Unikajmypodawania dziecku smoczka typu „gryzak”, zwracajmy uwagę, aby dziecko nie ssało palca. Następstwem tych niepożądanych zachowań mogą być wady zgryzu, które prowadzą do wad wymowy, np. wymowa międzyzębowa.
2. W trakcie rozmowy z dzieckiem unikajmy zdrobnień i spieszczeń, dostarczając dziecku prawidłowy wzorzec językowy danego słowa.
3. Nie zaniedbujmy chorób uszu, gdyż nie leczone mogą prowadzić do niedosłuchu, a w następstwie do dyslalii lub niemoty.
4. Nie gaśmy naturalnej skłonności dziecka do mówienia obojętnością, cierpką uwagą, lecz słuchajmy uważnie wypowiedzi, zadawajmy dodatkowe pytania, co przyczyni się do korzystnego rozwoju mowy.
5. Nie poprawiajmy wymowy dziecka żądając by kilkakrotnie powtarzało dane słowo. Niech z naszego języka znikną słowa: „Powtórz ładniej”, „Powiedz lepiej”. Wychowanie językowe to nie tresura.
6. Nie zawstydzajmy, nie karzmy dziecko za wadliwą wymowę.
7. Nie zmuszajmy dziecka leworęcznego do posługiwania się ręką prawą  w okresie kształtowania się mowy. Naruszanie w tym okresie naturalnego rozwoju sprawności ruchowej zaburza funkcjonowanie mechanizmu mowy. Często prowadzi do zaburzeń mowy, a w szczególności do jąkania.
8. Nie wymagajmy od dziecka zbyt wczesnego wymawiania poszczególnych głosek. Dziecko nie przygotowane pod względem sprawności narządów artykulacyjnych, niedostatecznie różnicuje słuchowo dźwięki mowy, a zmuszane do wymawiania zbyt trudnych dla niego głosek, często zaczyna je zniekształcać. W ten sposób przyczyniamy się do powstawania błędnych nawyków artykulacyjnych, trudnych do zlikwidowania.

Arleta Lisiak - logopeda

Jak skutecznie motywować dziecko do nauki?

Oto przykłady pożądanych zachowań rodziców, które pozwalają zadbać o odpowiednią motywację dziecka do nauki:

-Rodzic powinien być autorytetem. Dzieci poprzez obserwację osób dorosłych uczą się różnych zachowań oraz zdolności następnie je naśladując. Dlatego tak ważne jest propagowanie przez rodziców pozytywnych zachowań.

-Rodzic jako odpowiedni przykład. Kiedy rodzice jako wzorce dla dziecka rozwijają swoje zainteresowania, dążą do osiągnięcia określonych celów, są wytrwali w działaniach, skłonni poszerzać swoją wiedzą, wówczas dla dziecka będą to zachowania naturalne. W związku z tym uczeń będzie również bardziej skłonny do poszerzania własnej wiedzy i zdobywania nowych umiejętności.

-Dostrzeganie choćby najmniejszych osiągnięć dziecka oraz stosowanie pochwał. Każde pożądane zachowanie dziecka szybciej zostanie utrwalone jeśli zostanie ono zauważone oraz docenione. Należy tu rozróżnić dwa pojęcia: „osiągnięcia” oraz „stopnie”. Często kiedy dziecko wraca ze szkoły rodzic zadaje pytanie „jakie stopnie dziś dostałeś?” zamiast „czego się dziś nauczyłeś?”.
Oceny szkolne bowiem nie są jedynym wyznacznikiem osiągnięć ucznia. Należy doceniać choćby najmniejszy wysiłek dziecka jaki wkłada ono w naukę, w przeciwnym razie nasze dziecko będzie przekonane, że wysiłek ten się nie opłaca.

-Zainteresowanie nauką swojego dziecka, wiąże się z czynnym udziałem zarówno w jego sukcesach jak i porażkach. Niepowodzenia szkolne uwieńczone gorszymi wynikami nie powinny być karane lecz należy poznać przyczyny tych niepowodzeń prowadząc do ich zniwelowania.

-Pomoc w nauce, wiąże się z zachęcaniem dziecka do samodzielnego rozwiązywania trudności (np. korzystać
z pomocnych źródeł). Rodzic powinien być pomocnym obserwatorem oraz przewodnikiem, jednak trud nauki powinien spadać na dziecko.

-Dobry kontakt oraz stała komunikacja. Ważne jest aby poświęcać czas na rozmowy z dzieckiem, które dają sposobność do przemyśleń, refleksji. Wspólne rozmowy są okazją do okazywania sobie wzajemnego szacunku oraz wsparcia, ponadto zwiększają poczucie bezpieczeństwa u dziecka. 

-Racjonalne wymagania stawiane dziecku powinny być odpowiednie do indywidualnych predyspozycji oraz możliwości ucznia. Zbyt wygórowane wymagania wobec dziecka mogą spowodować efekt odwroty od zamierzonego, obniżając motywację do działania.

-Zapewnienie dziecku odpowiednich warunków do nauki, dotyczy takich aspektów jak: 1) zorganizowanie przestrzeni (miejsce
w którym dziecko zazwyczaj się uczy). Jeśli miejsce tym jest np. biurko powinno ono być posprzątane przed rozpoczęciem nauki, pozostawić powinniśmy na nim tylko to czym będziemy aktualnie pracować (zeszyt, długopis),

2) wyłączenie rozpraszaczy, którymi są np. telefon, komputer, telewizor. Dzięki temu nasza pociecha będzie mogła lepiej skupić uwagę na wykonywanych czynnościach. 

Milena Lewandowska-Florczyk

                                                                                 Psycholog

Gazetka dla Rodziców nr 46

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 46 listopad 2015

                                                         

                                                       

 „Przygotuj miejsce dla gościa,

niech radość i pokój wypełnią Twój dom

                                                     a świat niech dzieli się chlebem”

 

Szanowni Państwo

Z okazji zbliżających się najpiękniejszych świąt w roku zechciejcie przyjąć od nas życzenia zdrowia, pogody ducha, spełnienia wszystkich marzeń, aby przy świątecznym stole nie zabrakło światła i ciepła rodzinnej atmosfery, a Nowy Rok niósł ze sobą szczęście, radość  i pomyślność. Aby wszystkie dni w roku były tak piękne jak ten jeden wigilijny wieczór, Wasze twarze i twarze Waszych najbliższych zawsze rozpromieniał uśmiech, a gwiazda betlejemska prowadziła Was ku szczęściu.

DYREKCJA I PRACOWNICY SZKOŁY

Agresywni i bezwzględni …

Mechanizm powstawania zachowań agresywnych


     Należy pamiętać, że zachowania agresywne mają zawsze swoja przyczynę. Zwykle ich podłoże stanowią niezaspokojone potrzeby dziecka. Do potrzeb tych należą:

  • akceptacja
  • poczucie przynależności do grupy
  • poczucie bycia wartościowym człowiekiem

Powstawaniu zachowań agresywnych sprzyjają:

  • doznanie jakiejkolwiek formy przemocy fizycznej, psychicznej, seksualnej
  • uczucie bezsilności, upokorzenia, złości, rozpaczy, zagrożenia
  • powiększające się poczucie samotności
  • podatność na uzależnienia, przestępczość

Jak rozpoznać agresję?


     Podstawową cechą dzieci agresywnych jest nadmierna, trudna do opanowania wybuchowość. Zachowania takie występują często i jest ich dużo. Dziecko ma problemy z kontrolowaniem swojej reakcji na negatywne bodźce, które ją wywołują.


Agresywność może przejawiać się w różnych formach:

  • napastliwość fizyczna
  • napastliwość słowna
  • kłótnie, przekleństwa
  • napastliwość wyrażona krzykiem
  • trzaskanie drzwiami
  • tupanie nogami
  • rzucanie przedmiotami
  • niszczenie cudzej własności
  • nadmierna drażliwość przejawiająca się porywczością

Źródła zachowań agresywnych


     Znaczną rolę w powstawaniu zachowań agresywnych mają następujące czynniki: telewizja, filmy video, prasa młodzieżowa, gry komputerowe, dom rodzinny, środowisko rówieśnicze oraz  szkoła.

„Przemoc w grach komputerowych – wpływ na rozwój dziecka”.

Literatura:

J. Danielewska "Agresja u dzieci" WSiP, Warszawa 2002

M. Krakowska, W. Czarnecka "Przemoc w szkole" Rubikon, Kraków 2000

Wychowawca 11\2001 – artykuł prof. dr hab. Marii Braun – Gałkowskiej (psycholog. KUL) „Media a odbiorca”.

Braun-Gałkowska M.: Gry komputerowe a psychika dziecka

Gajewski M.: Niebezpieczne gry komputerowe, "Wychowawca", 1/2002 Ulfik-Jaworska I.: Komputerowi geniusze czy komputerowi mordercy? Oddziaływanie gier komputerowych na dzieci i młodzież, [W:] Ciszek D., Urbańska M (red.), W poszukiwaniu sensu wychowania, Tarnów 2006

Ulfik-Jaworska I.: Czy gry komputerowe mogą być niebezpieczne?, "Wychowawca", 1/2002

Jarzębińska – Szczebiot J.: Wpływ agresywnych gier komputerowych na psychikę dzieci

Griffiths M.: Czy gry komputerowe szkodzą dzieciom?

Fromm E.: Mieć czy być

Daniluk G.: Wpływ agresywnych gier komputerowych na psychikę dziecka

Grzyb M.: Wpływ telewizji i gier komputerowych na rozwój zachowań agresywnych

Gazetka dla Rodziców nr 45

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 45 wrzesień 2015

 

„ Nie wszystkie kwiaty zakwitną razem.

Każdy ma swój czas i porę…”

Moje dziecko rozpoczyna naukę w klasie pierwszej.

…Szkoła to na początku nauka pisania, czytania, liczenia. Aby dziecko poradziło sobie z lekcjami, należy wzmacniać w nim poczucie odpowiedzialności oraz rozbudzać ciekawość. Należy także pamiętać, że pierwszak nie jest w stanie skoncentrować się na jednym zadaniu przez dłuższy czas. Warto zatem połączyć odrabianie prac domowych z zabawą lub organizować co jakiś czas przerwy.

                Szkoła to miejsce, gdzie dziecko ma się uczyć, a nie być we wszystkim najlepsze. Oczekiwania rodziców powinny iść w parze z jego możliwościami. W przeciwnym wypadku zapał pierwszoklasisty szybko minie, a ponowne zainteresowanie dziecka szkołą i nauką nie jest już takie proste.

Co można robić, aby ułatwić dziecku naukę czytania?

v  Zwracać uwagę na właściwą wymowę

v  Bawić się w tworzenie rymów: kukułka – jaskółka

v  Liczyć wyrazy w słowach, początkowo krótkich później w dłuższych: ma – ma ( - - ), ka – lo – ry – fe – ry ( - - - - - ) – rysować tyle kresek ile jest sylab

v  Tworzyć wyrazy zawierające określoną głoskę: na początku wyrazu, w środku, na końcu np. akwarium, lato, litera

v  Tak samo bawić się sylabami: łokieć, łopata, wesoło, krzesło, czoło

v  Tworzyć nowe wyrazy przez dodanie głoski lub sylaby: to – tor, kto, tło; ma – ga – ma, Ma – ciek, pu – ma

v  Bawić się w „łańcuch wyrazów” – podajemy dziecku wyraz, z którego ono wyodrębnia ostatnią głoskę i szuka wyrazu na tę głoskę: koguttraktorrolaakordeon nos

v  Wyszukiwać poznane litery w tekstach drukowanych np. czasopismach

v  Utrwalać litery poprzez dodawanie do samogłoski spółgłoski np. do a dostawiamy spółgłoski: ma, pa, ka, na, da, la itp. Dziecko czyta sylabami, jeżeli nie umie pomagamy mu, nie czekamy, aż będzie głoskować.

v  Powtarzać ciągi słowne: logiczne ( rzeczy należące do jednej kategorii) jabłko, śliwka, gruszka – dziecko kilka razy powtarza następnie próbuje wspak; nielogiczne: zarost, broda, okno

v  Słuchać audycje radiowe lub bajki z płyt CD

v  Czytać dzieciom bajki.

Co można robić, aby ułatwić dziecku naukę pisania?

v  Odwzorowywać wzorki i szlaczki

v  Kreślić kształty graficzne w powietrzu

v  Kalkować

v  Pisać po śladzie

v  Pisać szlaczki literopodobne, jeżeli dziecko chce pisać pokazywać właściwe kształty liter zachowując kierunek pisania

v  Malować, również palcami

v  Wydzierać, wycinać, naklejać

v  Rysować, kolorować, rysować jednocześnie ręką lewą i prawą

v  Nawlekać koraliki

v  Modelować z gliny, modeliny, plasteliny, pomagać w kuchni przy wyrabianiu ciasta.

Czy moje dziecko jest nadpobudliwe psychoruchowo?

 

        Dzieci nadpobudliwe psychoruchowo, to dzieci niespokojne, nadmiernie ruchliwe i aktywne, o zmiennych nastrojach, impulsywne. Z problemem nadpobudliwości psychoruchowej u dzieci spotykamy się bardzo często. Problem ten dotyczy zarówno sfery ruchowej jak i psychicznej. Dominującymi objawami, jakie można zaobserwować u takich dzieci są między innymi:

  • drażliwość, gwałtowność, niecierpliwość,
  • trudności w koncentracji uwagi,
  • nadmierna ruchliwość, częste zmiany pozycji,
  • pospieszne wykonywanie czynności
  • skłonność do kłótni, bójek, zaczepek,
  • jąkanie, tiki, grymasy twarzy.

Gazetka dla Rodziców nr 44

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 44 kwiecień  2015

Dziecko w świecie telenoweli dokumentalnych

Wyniki ankiet

1. Czy w twoim pokoju jest telewizor?

tak-  160 uczniów.      nie-102 uczniów.

2. Ile czasu dziennie w dni powszednie spędzasz przed telewizorem?

30 minut - 88 uczniów

1-2 godz. - 90 uczniów

2-3 godz. - 41 uczniów

powyżej 3 godz. - 34 uczniów

3. Ile czasu w weekendy spędzasz przed telewizorem?

w ogóle - 24

mniej niż w tygodniu - 84

tyle samo co w tygodniu - 93

dużo więcej niż w tygodniu - 44

prawie całą sobotę i niedzielę - 13

4. Czy oglądasz telewizję z rodzicami lub opiekunami?

tak, zawsze - 33

czasami - 215

nie, nigdy - 12

5. Czy rodzice ustalają Ci limit oglądania telewizji?

tak, zawsze - 23

czasami - 97

nie, nigdy - 139

6. Jakie programy oglądasz najczęściej?

„Szkoła”-79, „Szpital”- 49, „Ukryta prawda”- 48, „Trudne sprawy”- 29, „Mali giganci”- 27, „Dlaczego ja?”- 27, „Pingwiny z Madagaskaru”- 18,      „M- jak miłość”- 17, „Celebrity splash”- 17, „Na wspólnej”- 13, „Twoja twarz brzmi znajomo”-12, „Pora na przygodę”-11, „Świat według Kiepskich -11, „Rodzinka pl”-11, „Dzień, który zmienił moje życie”-10

Należy pamiętać, że wszystkie dzieci wskazywały kilka tytułów programów. Program „Galileo” wskazało tylko 6 uczniów. I był to jedyny program popularno - naukowy wymieniony przez uczniów.

7.Jakie są Twoje ulubione programy telewizyjne?( wymień ich tytuły)

 „Szkoła”- 67, „Szpital”- 25, „Ukryta prawda”-21, „Mali giganci”-19

„Trudne sprawy”- 12, „Pingwiny z Madagaskaru”-11, „Celebrity splash”- 10

Wyniki ankiety dają nam pewien ogólny obraz naszych dzieci             w świecie telewizji. Warto jednak zastanowić się nad tym zagadnieniem. To od nas dorosłych w dużej mierze zależy  rozwój i kondycja psychiczna naszych dzieci. Każdy może prześledzić sam pytania ankiety i może wyciągnąć dla siebie wnioski, mając na uwadze własne dziecko. Dla nas nauczycieli niepokojący jest fakt, że prawie 30% uczniów spędza przed telewizorem ponad 2 godziny w dzień powszedni, a programy, które są najczęściej oglądane to seriale paradokumentalne.       

 

Pozytywny wpływ telewizji:

  • pozwala  dowiedzieć się wielu nowych rzeczy
  • mile przy niej spędzamy czas
  • pozwala "zwiedzić" świat bez wychodzenia z domu
  • rozwija zainteresowania – programy sportowe, przyrodnicze
  • przenosi dziecko w świat baśni

Negatywny wpływ telewizji na psychikę dziecka:

  • pokazuje głównie wiadomości: katastrofy, pożary, powodzie, morderstwa, przemoc,
  • zabiera nam czas, który można wykorzystać ciekawiej,
  • uzależnia nas od siebie - nie możemy bez niej żyć!
  • programy dla młodzieży często są: niemądre, nieatrakcyjne,
  • często wywołuje nasz strach, gniew, złość,
  • powoduje problemy ze wzrokiem, słuchem, koncentracją, itp.
  • pozbawia myślenia i przewidywania konsekwencji
  • wywołuje zanik wyobraźni i wrażliwości na krzywdę
  • buduje lęk, niepokój, demoralizację, agresję
  • uczy biernej konsumpcji

            

Gazetka dla Rodziców nr 43

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 43 styczeń  2015

 

BEZPIECZEŃSTWO DZIECKA W SIECI

Internet zapewnia wspaniałe możliwości, ale niestety niesie też wiele zagrożeń. Musimy pomagać dzieciom ich unikać, a jeśli wydarzy się w sieci coś niepokojącego natychmiast reagować…

Zawsze możesz liczyć na pomoc Helpline.org.pl

Helpline.org.pl jest wspólnym projektem Fundacji Dzieci Niczyje i Fundacji Orange, współfinansowanym przez Komisję Europejską w ramach programu Safer Internet. Konsultanci Helpline.org.pl udzielają pomocy

(dzieciom, młodzieży, ich rodzicom oraz pracującym z nimi profesjonalistom) w przypadkach:

  • uwodzenia w Internecie przez dorosłych sprawców,
  • przemocy rówieśniczej z wykorzystaniem mediów elektronicznych,
  • nadużywania komputera i /lub Internetu,
  • kontaktu młodych użytkowników ze szkodliwymi treściami w sieci,
  • przestępstw internetowych, m. in. kradzieży danych, kradzieży tożsamości,
  • pytań związanych z bezpieczeństwem młodych internautów.

 

Kontakt zHelpline.org.pl

  • bezpłatny numer telefonu 800 100 100,
  • rozmowa online – chat na stronie www.helpline.org.pl,
  • e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ,
  • formularz: “zadaj nam pytanie” na stronie www.helpline.org.pl

Helpline.org.pl działa w dni powszednie w godzinach 12.00 – 18.00

Więcej informacji na ten temat w poradniku: http://dzieckowsieci.fdn.pl/szkola-bezpieczna

Gazetka dla Rodziców nr 42

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 42 listopad 2014

Ocalić przed dymem – jak bierne palenie wpływa na zdrowie dziecka?

Nie ryzykuj!

Dziecko nie powinno mieć w ogóle kontaktu z dymem papierosowym. Jest bardziej wrażliwe na działanie zawartych w dymie trucizn niż dorosły. Robiąc z dziecka biernego palacza, narażamy jego zdrowie i życie. Trzeba pamiętać, że bierne palenie:

  • powoduje wzrost ryzyka zachorowalności na choroby układu krążenia, osłabia serce, zmniejsza ilość tlenu we krwi,
  • podrażnia nos, gardło, oskrzela i płuca, powoduje kaszel, kichanie, mdłości i zawroty głowy,
  • zwiększa ryzyko infekcji układu oddechowego oraz ucha środkowego i zatok,
  • upośledza działanie układu odpornościowego i osłabia ogólną kondycję,
  • sprzyja rozwojowi alergii i astmy oskrzelowej,
  • wywołuje nowotwory, m. in. białaczkę,
  • wpływa na obniżenie możliwości intelektualnych dziecka tj. czytanie, logiczne myślenie i rozumowanie, może nawet opóźniać jego rozwój umysłowy,
  • może być przyczyną nadpobudliwości i kłopotów z koncentracją,
  • ułatwia wczesne sięganie po papierosa, już w wieku nastoletnim.

Gazetka dla Rodziców nr 41

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 41 wrzesień 2014

"KARAĆ DZIECKO CZY NIE "

Niektórzy rodzice odpowiedzą, że w pewnych sytuacjach, gdy zawiodły inne metody, kary są nieuniknione. Są jednak tacy, którzy doskonale sobie radzą w wychowaniu dzieci, nie stosując żadnych kar ( … )

JAK KARAĆ:

  • Kara nie powinna być skutkiem twojego zdenerwowania czy frustracji.
  • Nie karz zbyt boleśnie i nie upokarzaj. Często wystarczy po prostu odmówić dziecku jakiejś przyjemności.
  • Nigdy nie karz dziecka w obecności jego kolegów lub koleżanek.
  • Kara powinna następować bezpośrednio po przewinieniu.
  • Nie stosuj kar cielesnych, uczą one jedynie, że większy i silniejszy ma przewagę.
  • Nie używaj wobec dziecka gróźb.
  • Nie obawiaj się, że ukarane dziecko będzie na ciebie wściekłe, ono bowiem instynktownie wyczuwa, że masz dobre intencje.

PROŚBA DZIECKA  ( Janusz Korczak )

  1. Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba sił z mojej strony.
  2. Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję – poczucia bezpieczeństwa. ( … )

20. Nie bój się miłości. Nigdy.                 

Gazetka dla Rodziców nr 40

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 40 kwiecień 2014

DOBRE MANIERY CZYLI SZTUKA SPRZYJAJĄCA POZYTYWNYM ZACHOWANIOM SPOŁECZNYM WŚRÓD UCZNIÓW.

Dzieci potrzebują starań mających ich ukształtować pod względem fizycznym, moralnym i umysłowym. Ten szlachetny proces ginie w powodzi rozpasania obyczajów, cynizmu, samowoli, lekceważenia dobra i źle pojętej wolności człowieka. Nowoczesna rodzina w wielu przypadkach nie spełnia swej roli. W niektórych domach przestano młodych wychowywać, wpajać dzieciom ogładę towarzyską, dobre maniery. Uwagi, że czegoś nie wypada robić, że coś jest nietaktowne, są teraz odebrane jako staromodne i nudne. Dzisiaj wszystko jakby się zmówiło, aby utrudniać wychowanie młodego człowieka.

            Szkoła ma duże szanse, aby dobrze wychowywać, zapobiegać, by nie rosła nam młodzież seryjna szczególnie w swej podatności na zło. Umiejętności właściwego zachowania się w każdej sytuacji należy rozpocząć już od najmłodszych lat dziecka, aby kształtować w nim pozytywne zachowania społeczne, bez których nie sposób wyobrazić sobie życia.

            Dobre maniery to nie tyle zakazy i nakazy, których celem jest ograniczenie norm i przepisów oraz usztywnianie zasad i reguł, to nie sztuczny rytuał pozostawiony nam w spadku przez epoki celebrujące konwenanse lecz wywodząca się z tradycji praktyczna i bardzo przydatna umiejętność właściwego zachowania się, to sztuka elastycznego stosowania zasad, akcentowania własnej indywidualności i osobowości. Dobre maniery nie krępują, nie usztywniają, ale zapewniają swobodę i poczucie bezpieczeństwa, pozwalają na luksus bycia sobą. Nie sposób sobie wyobrazić takiej sytuacji, w której wszystko jest dozwolone i nic nie jest zabronione, a każdy może robić co chce, jak chce i kiedy chce. Czy nam, się podoba, czy nie, żyjąc wśród ludzi musimy przestrzegać praw i zwyczajów. Kto je bowiem lekceważy szybko zostaje zepchnięty na margines życia i muszą sobie zdawać z tego sprawę już najmłodsze dzieci.

Gazetka dla Rodziców nr 39

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 39styczeń 2014

Kampania społeczna „Zawodniacy”

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Koninie informuje, że została zainaugurowana kampania społeczna „Zawodniacy”, promująca picie wody wśród dzieci oraz ich rodziców i opiekunów.

Jednocześnie nadmienia się, że uruchomiona została strona internetowa www.zawodniacy.pl, na której znajdują się edukacyjne gry dla dzieci w wieku 6-11 lat oraz poradnik dla rodziców…

Jak mądrze kochać dziecko.

         Miłość rodziców do dziecka jest miłością najpiękniejszą. Nie powinna jednak przejawiać się w sposób przynoszący dziecku szkodę, prowadzący do ujemnych konsekwencji dla rozwoju jego osobowości.”

 Celem tego artykułu jest nakłonienie Państwa do przemyślenia swoich uczuć wobec dzieci.

Kochający rodzic pragnie, by jego dziecku było dobrze, by nie działa się mu żadna krzywda. Przejawia troskę o zapewnienie mu jak najlepszych warunków życiowych, o rozwijanie zdolności, usuwanie cech ujemnych, o kształtowanie jego osobowości.

                            Miłość rodzicielska obejmuje cały szereg uczuć, przekonań, pragnień i działań. Jest to ( i powinien być) trwały stosunek matki i ojca do dziecka, ich postawa wobec niego. Nie jest obojętny dla kształtowania cech psychicznych dziecka ten zewnętrzny wyraz rodzicielskiej miłości . Ma wpływ także na rozwój fizyczny. Duże znaczenie ma więc sposób, w jaki rodzice kochają dziecko, jak wyrażają swoją do niego miłość. Wpływa to i na dalsze losy dziecka. Zależy od tego także jego przygotowanie do życia w społeczeństwie…

Gazetka dla Rodziców nr 38

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 38 listopad 2013

 

Dbaj o prawidłowe odżywianie Twojego dziecka!

Dopilnuj, by Twoje dziecko było aktywne fizycznie!

Zapotrzebowanie na energię i składniki pokarmowe nie jest jednakowe dla wszystkich. Zależy ono od wielu czynników – płci , wieku, aktywności fizycznej oraz indywidualnej budowy ciała. Jeżeli dziecko, spożywając mniejsze ilości pokarmu, jest zdrowe i rośnie, nie należy go zmuszać do zjadania dużych porcji, utrwalamy bowiem w ten sposób negatywny nawyk jedzenia. …

Dziecko, które chodzi do szkoły, musi mieć wykształcony nawyk zjadania pierwszego śniadania przed wyjściem z domu – ma być ono, podobnie jak obiad, najbardziej obfitym i kalorycznym posiłkiem w ciągu dnia. Drugie śniadanie musi być pełnowartościowe, a podwieczorek może stanowić owocowa przekąska, kolacja natomiast winna być lekka, ale zaspokajać głód dziecka. …

Pamiętaj, aby Twoje dziecko:

  • spożywało przynajmniej pięć posiłków dziennie o stałych porach,
  • zjadało w domu pierwsze śniadanie,
  • zabierało do szkoły drugie śniadanie,
  • jadało codziennie warzywa i owoce,
  • spędzało aktywnie czas wolny,
  • uczestniczyło w zajęciach wychowania fizycznego,
  • piło jak najczęściej wodę i soki naturalne,
  • nie spożywało zbyt często potraw typu fast food,
  • ograniczało słodycze,
  • jadało posiłki w miejscu do tego przeznaczonym.

Gazetka dla Rodziców nr 37

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 37  wrzesień 2013

 

Ten numer gazetki w całości przeznaczony jest dla Rodziców uczniów klas I.

$11.      Co to są bajki terapeutyczne i w czym mogą pomóc? Literatura: „ Bajkoterapia czyli dla małych i dużych o tym, jak bajki mogą pomagać”

Zajęcia z bajkoterapii dla uczniów klas I prowadzi pani Anna Głąb w środy od 12.35 do 14.35.

$12.      O dojrzałości do podjęcia nauki szkolnej.

…Przed rodzicami stoi bardzo ważne zadanie: kształtowanie poczucia obowiązku, systematyczności, punktualności. To pierwszy krok do sukcesu szkolnego dziecka i satysfakcji rodziców. Codzienne, przynajmniej kilkuminutowe rozmowy z dzieckiem o szkole, powtarzanie w formie zabawy zdobytej wiedzy i umiejętności, rozbudzanie zainteresowań otaczającym światem ułatwiają przyswajanie nowych wiadomości i utrwalają już zdobyte. Ważne, by nie tylko słyszeć własne dziecko, ale także je słuchać i wspólnie rozwiązywać problemy. …

Dla rodziców

GAZETKA DLA RODZICÓW

Szkoła Podstawowa nr 8

z Oddziałami Integracyjnymi

im. Powstańców Wielkopolskich

Nr 36 kwiecień 2013

 

„ZDROWE BICIE SERCA

PRAWIDŁOWE CIŚNIENIE KRWI”

POZNAJ LEPIEJ SWOJE DIECKO

Kryteria jakimi powinni kierować się dorośli odczytując rysunek dziecka to:

Kolejność rysowania postaci

Czas rysowania

Rozmieszczenie elementu najważniejszego

Wielkość postaci i przedmiotów

Kierunek rysowania

Symboliczne znaczenie poszczególnych części kartki

Grubość linii i jej rozmiar

Kształt linii

Analizowanie narysowanych postaci ludzkich

Kolory wyrażające emocje

TRUDNO ZADOWOLIĆ WSZYSTKICH ze zbioru

przypowieści Środkowego Wschodu

motto:

„ Niezależnie od tego, co byśmy uczynili, zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie miał coś przeciwko temu. Musimy więc sami decydować o tym, co jest dla nas najlepsze.”

 

GAZETKA DLA RODZICÓW

Nr 35 styczeń 2013

BŁĘDY WYCHOWAWCZE RODZICÓW

Chcemy, aby nasze dzieci wyrosły na szczęśliwych, uczciwych i dobrze dających sobie radę w życiu ludzi. Niestety pomimo dobrych chęci nie zawsze udaje nam się być idealnymi rodzicami. Bardzo często żałujemy słów wypowiedzianych w gniewie, mamy wyrzuty sumienia, że zły nastrój czy kłopoty w pracy wpływają negatywnie na nasze relacje z dzieckiem. Wychowanie dziecka to jedno z najtrudniejszych zadań, które stawia przed nami życie, choć nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę. Nieświadomie rodzice popełniają błędy, których nie zauważają, a które trwale ranią psychikę dziecka. Aby ułatwić sobie sztukę wychowania, warto poznać najczęściej popełniane przez rodziców błędy i skonfrontować je ze swoim postępowaniem.

1.  Brak czasu dla dziecka.
2.  Bezwzględne posłuszeństwo.
3.  Brak konsekwencji.
4.  Pochwała jest konieczna.
5.  Ocena i krytyka.
6.  Gniewne kary.
7.  Miłość pod warunkiem…
8.  Wyręczanie.
9.  Ochrona przed życiowymi problemami.
10. Uszczęśliwianie na siłę.

 

GAZETKA DLA RODZICÓW

Nr 34 listopad  2012

DEPRESJA WŚRÓD MŁODZIEŻY

JAK WAŻNY JEST PROBLEM?

ZŁE SAMOPOCZUCIE CZY DEPRESJA? - OBJAWY

CZYNNIKI SPRZYJAJĄCE DEPRESJI

DEPRESJA - I CO DALEJ?

 

Jak określać dziecku granice?

Krok pierwszy: słowa

- Komunikat powinien dotyczyć zachowania dziecka

- Bądź bezpośredni i konkretny

- Dokładnie określaj konsekwencje.

- Mów stanowczo, nie podnoś głosu. Nie bądź szorstki.

 

Krok drugi: czyny

 

GAZETKA DLA RODZICÓW

Nr 33 wrzesień  2012

Jak pomóc dziecku w nauce?

- Interesuj się postępami dziecka.
- Wspieraj, ale nie wyręczaj.
- Mądrze motywuj.
- Nie realizuj własnych marzeń poprzez dziecko.
- Doceniaj osiągnięcia dziecka.
- Nie pozwól dziecku, by źle mówiło o sobie.
- Buduj w dziecku poczucie własnej wartości.

 

BAJKI POMAGAJKI

W nauce uczuć pomóc mogą  bajki terapeutyczne.

Bajki terapeutyczne to historie niezwykłe, świadomie tak skonstruowane i napisane, by dzieci mogły odnaleźć w nich cząstkę siebie, swoich uczuć, emocji, konkretnych problemów, z którymi się borykają.

W bajkach terapeutycznych mówi się dużo o emocjach – szczególnie tych trudnych, takich jak złość czy strach.

Są one inspiracją do rozmowy, zabawy, a przede wszystkim są doskonałym sposobem spędzenia czasu z dzieckiem.      

 

Godziny lekcji

szkodkrtalent

moodle